Noticias-Portada

Joan den maiatzaren 11n, hainbat sektoretako 260 pertsona, batez ere osasun mentaleko elkarte-mugimendukoak, bertaratu ziren “Aisia eta osasun mentala: etorkizuna proiektatuz” izeneko ikerketa aurkezteko webinarrera. Avifesek egin du ikerketa, Eusko Jaurlaritzako Gizarte politiketako Sailaren lankidetzari esker, eta Deustuko Unibertsitateko Aisialdia eta Desgaitasuna Katedrak parte hartu du.

Ikerketa horren helburua izan da jakitea zer nahi duten gaixotasun mentala duten pertsonek aisialdian, ea egiten dituzten jarduerak gustatzen zaizkien edo beste gauza batzuk nahi dituzten, norekin partekatu nahi duten aisialdia, zer oztopo dituzten aisialdirako sarbidean eta praktikan, eta jakitea ea elkarteetatik benetan behar dutena eskaintzen ari garen, datu horietatik abiatuta etorkizuna aisialdiaren esparruan planifikatu ahal izateko.

Ikerketa horretan, gaixotasun mentala duten 333 pertsonak, 21 senidek eta 10 profesionalek parte hartu dute, eta horri esker gaiaren ikuspegi zabala lortu dugu.

Aurkezpena Itziar Ceballosek egin zuen, Avifeseko gerenteak, Graciela Rodriguezekin eta Johanna Maluendarekin batera (ikerketa garatzen parte hartu duten Avifeseko bi profesional). Aurkezpen horretan, María Olabarrieta Eusko Jaurlaritzako Gizarte Zerbitzuetako zuzendariaren eta Asier Alustiza Bizkaiko Foru Aldundiko Autonomia Sustatzeko zuzendari nagusiaren laguntza izan genuen.

Horrez gain, Deustuko Unibertsitateko Aisialdi eta Ezgaitasun Katedrako zuzendari Aurora Madariagak ere parte hartu zuen eta aisiak pertsona guztien eskubide saihestezin gisa duen garrantzia argudiatu zuen. Erabilitako tresnen diseinuari eta azterlanaren faseei buruzko hurbilketa metodologikoa egin zuen.

Labur esanda, hona hemen ondorio batzuk:

  • Faktore pertsonalak, familiakoak eta ingurumenekoak eragina dute gaixotasun mentala duten pertsonen aisialdirako sarbidean.
  • Gaixotasun mentala duten pertsonek plangintzarako dituzten zailtasunek aisialdirako sarbidea mugatzen diete, batez ere kultura-bisitak, txangoak edo bidaiak bezalako jardueretara.
  • Intentsitate handiagoko edo txikiagoko laguntzak behar izateak ez dio eragiten pertsonari aisialdiaz gozatzea.
  • Aisialdia aukeratzeko ahala hainbat oztopo mugatzen edo baldintzatzen dute (jarrerazkoak, ekonomikoak…).
  • Aisialdiko praktikek aldaketak eragiten dituzte gaixotasun mentala duten pertsonengan, batez ere maila emozionalean, fisikoan eta pertsonen arteko harremanetan.

Datu horiek eta talde fokaletan egiaztatutako  informaziotik abiatuta , etorkizuna oinarritzeko 12 jarduera-ildo ezarri dira, horietako batzuk aipatzearren:

  • Pertsonen aisialdiari laguntzeko zerbitzu espezializatuak ematea
  • Aisialdiaren autokudeaketa sustatzea
  • Plangintza eta konplexutasun handiagoa behar duten jardueretan gehiago laguntzea.
  • Adinaren araberako erantzunak
  • Aisialdi digitalerako arreta
  • Harremanetarako guneak sortzea